W tym roku minęła 80 rocznica śmierci Czesława Przybylskiego, znanego architekta, reprezentanta eklektyzmu i modernizmu.
 |
| Czesław Przybylski. Zdjęcie ze zbiorów NAC |
Czesław Przybylski urodził się 19 maja 1880 r. w Warszawie. Po skończeniu szkoły realnej rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, którą ukończył w 1904 r. Następnie udał się na dalsze studia do Szkoły Sztuk Pięknych w Paryżu, a po dwóch latach przeniósł się do Karlsruhe. W 1908 r. zamieszkał w Wiedniu. W tym samym roku wrócił do kraju. Pracował zawodowo w Warszawie, a w czasie I wojny światowej przebywał na Ukrainie. W 1919 r. został profesorem Politechniki Warszawskiej. W wojnie 1920 r. walczył jako ochotnik. W 1931 r. został profesorem zwyczajnym.
Przybylski miał wiele zrealizowanych projektów architektonicznych. Początkowo w swojej twórczości nawiązywał do spuścizny historycznej (zwłaszcza do klasycyzmu), uwzględniając jednak zasady funkcjonalności budynku i nowoczesności konstrukcji. Po I wojnie światowej jego budynki uzyskiwały coraz prostsze, minimalistyczne formy przy coraz bardziej monumentalnej skali.
Odznaczony był m.in. Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta. W 1935 r. został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury. Zmarł w Warszawie 14 stycznia 1936 r.
 |
| Willa „Julisin”, ok. 1936 r. Zdjęcie ze strony muzeumkonstancina.pl |
W 1933 r. zaprojektował dla Gustawa Wertheima, willę, nazwaną „Julisin” od imienia żony właściciela, Julii z Kramsztyków. Budowę zakończono w 1935 r. W tym samym czasie Przybylski realizował projekt domu Funduszu Kwaterunku Wojskowego tzw. Dom bez kantów.
 |
| Willa „Julisin”, elewacja południowa i plan przyziemia |
 |
| Willa „Julisin”, widok od zachodu |
 |
| Wodotrysk przy willi „Julisin” |
Niestety willa „Julisin” została nielegalnie rozebrana w 2008 r. Zachował się jedynie budynek portierni, brama wjazdowa i droga dojazdowa. Decyzją sądu ma zostać odbudowana.
Historyk wojskowości i starożytności, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Wieloletni pracownik wydawnictw książkowych (m. in. kierownik redakcji historii działu encyklopedii i słowników PWN), prasowych, ostatnio pracownik naukowy Wojskowego Biura Badań Historycznych, w latach 1981-89 redaktor, wydawca, wykładowca i aktywny działacz podziemia solidarnościowego. Od ćwierć wieku mieszkaniec Skolimowa, prowadzący Konstanciński Klub Historyczny.
Mieszkałam tam kiedyś