
Urodziła się 31 lipca 1869 r. w Warszawie. Uczyła się na pensji Heleny Budzińskiej, później pod kierunkiem nauczycielki i literatki Sokołowskiej. Egzamin nauczycielski zdała w 1886 r. Była słuchaczką Uniwersytetu Latającego. Po uzyskaniu dyplomu nauczycielskiego przez pewien czas pracowała bezpłatnie na pensji Heleny Budzińskiej. Utrzymywała się z korepetycji. W połowie lat 80. XIX wieku zaczęła ubiegać się o stałą posadę na żeńskiej pensji, jednak nie otrzymała zezwolenia władz carskich. Zajęła się więc udzielaniem prywatnych lekcji. W latach 90. XIX w. zaczęła działać w różnego rodzaju instytucjach oświatowych i współpracować z redakcjami czasopism pedagogicznych. Prowadziła odczyty i wykłady dla nauczycieli, rzemieślników i chłopów. Współpracowała z pensją Wandy Pawlickiej. Pedagog, psycholog, publicystka zmarła 14 lutego 1921 r. w Warszawie. Mowa o Anieli Marii Szycównie.

W swoim dorobku ma wiele publikacji o tematyce psychologicznej, pedagogicznej, społecznej. Opracowała przewodniki metodyczne dla nauczycieli domowych i podręczniki do domowej nauki języka polskiego. Jedną z książek, której była redaktorką była „Dziewczę polskie: książka zbiorowa dla dorastających panien”. Na 353 stronach zebrano teksty różnych autorów, które miały pomóc w edukacji młodych dziewcząt. Między nimi jest tekst Ireny Kosmowskiej na temat dziewczęcych związków w tym i o skautingu.

Całość jest ilustrowana przez Kazimierza Młodzianowskiego, artystę malarza, późniejszego legionistę, komendanta policji, wojewodę, ministra, przyjaciela Stefana Żeromskiego, u którego bywał w Konstancinie. Wśród jego rysunków w książce jest ilustracja skautki.

Książka Anieli Szycówny była wykorzystywana w procesie edukacji w klarysewskiej szkole Wandy Pawlickiej. Zdjęcia prezentują egzemplarz będący własnością uczennicy Marii Gwizdalskiej.


Historyk wojskowości i starożytności, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Wieloletni pracownik wydawnictw książkowych (m. in. kierownik redakcji historii działu encyklopedii i słowników PWN), prasowych, ostatnio pracownik naukowy Wojskowego Biura Badań Historycznych, w latach 1981-89 redaktor, wydawca, wykładowca i aktywny działacz podziemia solidarnościowego. Od ćwierć wieku mieszkaniec Skolimowa, prowadzący Konstanciński Klub Historyczny.
